“அடுத்த பெல் எப்போது?” – பாரதிராஜா, பாக்யராஜ் குறித்து ரஜினியின் நெகிழ்ச்சி

“50 வயதில் முதல் பெல்… 60ல் இரண்டாவது… 70ல் மூன்றாவது பெல்!” – பாக்யராஜ், பாரதிராஜா குறித்து ரஜினிகாந்த் பகிர்ந்த நினைவுகள்

பாரதிராஜாவின் ‘ஜிப்’ முதல் பாக்யராஜ் அணிந்திருந்த தங்கச் சங்கிலி வரை… சிரிக்கவும், நெகிழவும், சிந்திக்கவும் வைத்த ரஜினிகாந்தின் உரை!

தமிழ் சினிமாவின் இரண்டு முக்கியமான படைப்பாளிகள்…

இயக்குநர் இமயம் பாரதிராஜா.
திரைக்கதை மன்னர் கே. பாக்யராஜ்.

இருவரும் வெவ்வேறு பாணியில் தமிழ் சினிமாவை மாற்றியவர்கள். ஆனால் அவர்களைப் பற்றிய ஒரு பொதுவான விஷயம் இருக்கிறது.

ரஜினிகாந்தின் திரைப்பயணத்துடன் இருவருக்கும் மிக நெருக்கமான தொடர்பு உண்டு.

அந்த இரு ஜாம்பவான்களையும் நினைவுகூரும் நிகழ்ச்சியில் சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த் பேசிய உரை, ஒரு சாதாரண இரங்கல் உரையாக அமையவில்லை.

பழைய சினிமா நினைவுகள்…

நண்பர்களைப் பற்றிய பெருமை…

அரங்கை சிரிக்க வைத்த சம்பவங்கள்…

மனதை நெகிழ வைத்த தருணங்கள்…

இறுதியில் வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஒரு ஆழமான சிந்தனை…

என்று ரஜினியின் பேச்சு பல உணர்வுகளை கடந்து சென்றது.

ரஜினிக்கு ‘பரட்டை’ கொடுத்த பாரதிராஜா!

ரஜினிகாந்தின் திரைப்பயணத்தில் பாரதிராஜாவுக்கு ஒரு தனி இடம் உண்டு.

16 வயதினிலே.

தமிழ் சினிமாவின் போக்கையே மாற்றிய அந்தப் படத்தில், ரஜினிகாந்த் நடித்த ‘பரட்டை’ கதாபாத்திரம் இன்றளவும் ரசிகர்களால் மறக்க முடியாத ஒன்று.

அப்போது ரஜினிகாந்த் இன்னும் தனது நட்சத்திர அந்தஸ்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்த காலம்.

அந்த நேரத்தில் பாரதிராஜா ரஜினியை வித்தியாசமான ஒரு கதாபாத்திரத்தில் பார்த்தார்.

அதுதான் பரட்டை.

ஒரு பக்கம் கமல்ஹாசனின் சப்பாணி.

மற்றொரு பக்கம் ஸ்ரீதேவியின் மயில்.

அவர்களுக்கு எதிரே, வில்லத்தனமும் நகைச்சுவையும் கலந்த ஒரு தனித்துவமான மனிதனாக ரஜினியின் பரட்டை.

அந்தக் கதாபாத்திரம் ரஜினியின் ஆரம்பகால சினிமா பயணத்தில் மிகப்பெரிய அடையாளமாக மாறியது.

அதனால் தான் பாரதிராஜாவைப் பற்றி பேசும்போது ரஜினியின் நினைவுகள் வெறும் ஒரு இயக்குநரைப் பற்றியதாக இருக்கவில்லை.

தனது வாழ்க்கையின் ஒரு முக்கியமான அத்தியாயத்தை உருவாக்கிய மனிதரைப் பற்றியதாக இருந்தது.

பாரதிராஜாவின் சட்டை… ‘ஜிப்’… கடைசி வரை மாறாத ஸ்டைல்!

பாரதிராஜாவைப் பற்றி பேசும்போது ரஜினிகாந்த் பகிர்ந்த ஒரு சுவாரஸ்யமான நினைவு அரங்கையே சிரிக்க வைத்தது.

பாரதிராஜாவின் உடை அணியும் பாணி பற்றிப் பேசிய ரஜினி, குறிப்பாக அவரது சட்டை, ஜிப் மற்றும் அதை எப்போதும் tuck-in செய்து வைத்திருக்கும் பழக்கம் குறித்து நகைச்சுவையாக குறிப்பிட்டார்.

பாரதிராஜா எவ்வளவு வயதாகியும், எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தாலும், அந்த style-ஐ மட்டும் மாற்றவில்லை.

சட்டை tuck-in!

அதுவும்…

கடைசி நாட்கள் வரை!

ரஜினி அதை சொன்ன விதத்தில் அரங்கில் சிரிப்பு வெடித்தது.

ஒரு மனிதரின் சிறிய பழக்கத்தை நினைவுகூர்ந்து சிரிக்க வைத்த அந்த தருணம், உண்மையில் பாரதிராஜா எவ்வளவு தனித்துவமான personality என்பதையும் காட்டியது.

ஆனால் அந்த சிரிப்புக்குப் பின்னால் ஒரு நெகிழ்ச்சியான நினைவும் இருந்தது.

“அவரை அந்த நிலையில் பார்க்கவே கஷ்டமாக இருந்தது…”

ஒரு காலத்தில் சுறுசுறுப்பாக ஓடி, படப்பிடிப்புத் தளங்களில் கலைஞர்களை இயக்கி, சினிமாவைப் பற்றி உற்சாகமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்த பாரதிராஜா…

அவரது இறுதி நாட்களில் உடல்நிலை காரணமாக மிகவும் சிரமப்பட்டதைப் பார்த்தது ரஜினிகாந்துக்கு மிகவும் வேதனையாக இருந்தது.

சிரிக்க வைத்த அதே நினைவிலிருந்து, ரஜினியின் பேச்சு மெதுவாக உணர்ச்சிப்பூர்வமான நிலைக்கு மாறியது.

அவரைப் போன்ற ஒரு துடிப்பான மனிதரை அந்த நிலையில் பார்க்கவே கஷ்டமாக இருந்தது என்ற உணர்வு ரஜினியின் வார்த்தைகளில் வெளிப்பட்டது.

இதுதான் ரஜினியின் உரையின் அழகு.

ஒரு நிமிடம் பாரதிராஜாவின் சட்டையைப் பற்றி சிரிக்க வைக்கிறார்.

அடுத்த நிமிடம்…

“அவரை இப்படிப் பார்க்க வேண்டிய நிலை வந்துவிட்டதே…”

என்ற வலியை உணர வைக்கிறார்.

பாரதிராஜா 84 வயதில் மறைந்தார். தமிழ் சினிமாவில் கிராமிய வாழ்க்கையையும் மனிதர்களின் இயல்பான உணர்வுகளையும் திரையில் கொண்டு வந்த அவரது பங்களிப்பு குறித்து ரஜினி ஏற்கெனவே, அவரை 50 ஆண்டுகளாக நண்பராக அறிந்ததாகவும், அவரது பெயர் தமிழர்களின் இதயங்களில் என்றும் நிலைத்திருக்கும் என்றும் கூறியிருந்தார். (CNA Lifestyle)

பாக்யராஜ் – ரஜினியின் மனதில் நிறைந்த நண்பர்

பாக்யராஜைப் பற்றி பேசும்போது ரஜினியின் உரையில் வேறு ஒரு நெருக்கம் தெரிந்தது.

பாரதிராஜாவிடம் உதவி இயக்குநராக பணியாற்றிய பாக்யராஜ், பின்னர் தமிழ் சினிமாவின் மிகச்சிறந்த திரைக்கதை எழுத்தாளர்களில் ஒருவராக உயர்ந்தார்.

ரஜினி அவரை சாதாரணமாக ஒரு நல்ல இயக்குநர் என்று மட்டும் சொல்லவில்லை.

“திரைக்கதை மன்னர்.”

ஒரு கதையை கேட்டவுடன் அதை அப்படியே படமாக்குவது பாக்யராஜின் பாணி அல்ல.

அந்தக் கதையை இன்னும் எப்படி சுவாரஸ்யமாக மாற்றலாம்?

எப்படி எதிர்பாராத திருப்பத்தை கொடுக்கலாம்?

எப்படி கதாபாத்திரங்களை ரசிகர்களின் மனதில் பதிய வைக்கலாம்?

என்று அடுத்த கட்டத்தை யோசிப்பார்.

அதுதான் பாக்யராஜின் மிகப்பெரிய திறமை என்று ரஜினி குறிப்பிட்டார்.

இந்தப் பாராட்டுக்கு பின்னணியும் உண்டு.

பாக்யராஜ் தனது ஆரம்ப காலத்தில் பாரதிராஜாவிடம் உதவி இயக்குநராகப் பணியாற்றியவர். 16 வயதினிலே உள்ளிட்ட படங்களின் மூலம் சினிமாவின் தொழில்நுட்பத்தை கற்றுக்கொண்ட அவர், பின்னர் இயக்குநராகவும் நடிகராகவும் தனக்கென ஒரு உலகத்தை உருவாக்கினார். (Daily Thanthi)

ரஜினி கொடுத்த தங்கச் சங்கிலி… கடைசி வரை அணிந்த பாக்யராஜ்!

ரஜினியின் பேச்சில் மனதை மிகவும் தொட்ட நினைவுகளில் ஒன்று தங்கச் சங்கிலி பற்றியது.

2026 ஜனவரியில் பாக்யராஜ் திரையுலகில் 50 ஆண்டுகளை நிறைவு செய்ததை முன்னிட்டு நடைபெற்ற பாராட்டு விழாவில் ரஜினிகாந்த் கலந்து கொண்டு அவரைப் பாராட்டியிருந்தார். அந்த விழா பாக்யராஜின் ஐந்து தசாப்த திரைப்பயணத்தை கொண்டாடிய முக்கியமான நிகழ்வாக அமைந்தது. (Tamil Murasu)

அந்த நிகழ்வில் ரஜினி, பாக்யராஜுக்கு தங்கச் சங்கிலி ஒன்றை பரிசாக வழங்கியிருந்தார்.

ஆனால் அந்தப் பரிசு பாக்யராஜுக்கு ஒரு சாதாரண பாராட்டு பொருளாக இல்லை.

ரஜினி தனது உரையில் நினைவுகூர்ந்தபடி, பாக்யராஜ் அந்தத் தங்கச் சங்கிலியை தொடர்ந்து அணிந்திருந்தார்.

கடைசி வரை.

அதை அறிந்தபோது ரஜினிக்கு ஏற்பட்ட உணர்வு புரிந்துகொள்ளக்கூடியது.

ஒரு நண்பன் கொடுத்த பரிசை இன்னொரு நண்பன் இவ்வளவு அன்புடன் அணிந்துகொண்டிருந்தார்.

அந்தச் சங்கிலி இன்று வெறும் தங்கச் சங்கிலி அல்ல.

ரஜினி – பாக்யராஜ் நட்பின் ஒரு சிறிய, ஆனால் மிகப் பெரிய நினைவுச் சின்னம்.

சிரிக்க வைத்த பாக்யராஜ்… சிந்திக்க வைத்த பாக்யராஜ்!

பாக்யராஜைப் பற்றி பேசும்போது ரஜினி அவரது நகைச்சுவை உணர்வையும் நினைவுகூர்ந்தார்.

பாக்யராஜ் ஒரு விஷயத்தை சொல்வார் என்றாலே, அதில் சாதாரணமாக நினைக்காத ஒரு கோணம் இருக்கும்.

அதுதான் அவரது பலம்.

அவர் சொல்வதை கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் ரசிகர்களுக்கு ஒரு பக்கம் சிரிப்பு வரும்.

அதே நேரத்தில், அந்தக் கதைக்குள் ஒரு குடும்பம் இருக்கும்.

ஒரு பிரச்சினை இருக்கும்.

ஒரு சமூகப் பார்வை இருக்கும்.

அதுதான் பாக்யராஜை மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்தியது.

அதனால்தான் ரஜினியின் வாயிலிருந்து வந்த அந்த ஒரு பட்டம் மிகவும் பொருத்தமானது:

“திரைக்கதை மன்னர்!”

50… 60… 70… வாழ்க்கையின் மூன்று பெல்கள்!

ஆனால் ரஜினிகாந்தின் உரையில் ரசிகர்களை அதிகமாக சிந்திக்க வைத்த பகுதி இதுதான்.

வயது அதிகரிக்கும்போது ஆண்டவன் மூன்று பெல் அடிப்பார் என்று ரஜினி தனது பாணியில் விளக்கினார்.

50 வயது – முதல் பெல்

50 வயதில் முதல் பெல்.

அப்போது…

“உடம்பைக் கொஞ்சம் பார்த்துக்கோ…”

என்று ஆண்டவன் நினைவூட்டுவது போல.

Blood, sugar என்று உடல்நலத்தைப் பரிசோதிக்க வேண்டிய வயது.

இதுவரை குடும்பம், வேலை, பிள்ளைகள், சொத்து என்று ஓடிய வாழ்க்கை…

இப்போது கொஞ்சம் தன்னையும் கவனிக்க வேண்டும்.

60 வயது – இரண்டாவது பெல்

அடுத்து 60.

இரண்டாவது பெல்.

இப்போது வாழ்க்கையில் இன்னும் முடிக்க வேண்டியவற்றை முடித்துக்கொள்ள வேண்டும்.

பார்க்க வேண்டியவர்களைப் பார்க்க வேண்டும்.

செல்ல வேண்டிய இடங்களுக்கு செல்ல வேண்டும்.

வாழ்க்கையை அனுபவிக்க வேண்டும்.

“பிறகு பார்த்துக்கலாம்” என்று தள்ளிப்போட்ட விஷயங்களுக்கு இனி நேரம் ஒதுக்க வேண்டும்.

70 வயது – மூன்றாவது பெல்

பிறகு வருகிறது…

மூன்றாவது பெல்.

70 வயது.

அப்போது ரஜினி சொன்ன அந்த வரி:

“Anytime கூப்பிடுவாங்க…”

அரங்கில் சிரிப்பு வந்தாலும், அந்த வார்த்தையின் பின்னால் இருந்த உண்மை மிகவும் கனமானது.

ஏனென்றால் இந்த உரை, வாழ்க்கையைப் பற்றி பொதுவாகப் பேசப்பட்ட ஒரு நிகழ்ச்சி அல்ல.

தங்கள் நண்பர்களான பாரதிராஜாவையும் பாக்யராஜையும் இழந்த பிறகு நடைபெற்ற நினைவு நிகழ்ச்சி.

பாக்யராஜ் 73 வயதில் காலமானார்; அவருக்கு தமிழக அரசு அரசு மரியாதையுடன் இறுதிச்சடங்கு நடத்தப்படும் என அறிவித்தது.

அந்தச் சூழலில் ரஜினியின் “பெல்” உவமை இன்னும் ஆழமாக மனதில் பதிகிறது.

இரண்டு ஜாம்பவான்கள்… ஒரு ரஜினியின் நினைவுகள்…

ஒரு காலத்தில் ரஜினியுடன் சினிமா செய்தவர்கள்.

அவருடன் சிரித்தவர்கள்.

அவருடன் பணியாற்றியவர்கள்.

அவரது பயணத்தின் முக்கியமான காலங்களை நேரில் பார்த்தவர்கள்.

இன்று அவர்கள் இருவரும் இல்லை.

ஆனால் ரஜினியின் நினைவுகளில் அவர்கள் இன்னும் அப்படியே இருக்கிறார்கள்.

பாரதிராஜா — பரட்டை கொடுத்த இயக்குநர்.

பாக்யராஜ் — தங்கச் சங்கிலியை கடைசி வரை அணிந்த நண்பர்.

ஒருவர் தனது சட்டையை கடைசி வரை அதே style-ல் tuck-in செய்தவர்.

மற்றொருவர் ரஜினி கொடுத்த அன்பின் அடையாளத்தை கடைசி வரை அணிந்தவர்.

இந்தச் சிறிய நினைவுகள்தான் சில சமயம் பெரிய வாழ்க்கைக் கதைகளைச் சொல்லிவிடுகின்றன.

“அடுத்த பெல் எப்போது?”

ரஜினிகாந்தின் இந்த உரையை கேட்டுவிட்டு வெளியே வரும் ரசிகர்களுக்கு, அது இரண்டு இயக்குநர்களைப் பற்றிய நினைவாக மட்டும் இருந்திருக்காது.

அது நம்மைப் பற்றிய ஒரு கேள்வியாகவும் இருந்திருக்கும்.

50 வயது…
60 வயது…
70 வயது…

நாம் எந்த வயதில் இருந்தாலும், வாழ்க்கை நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் நேரம் எவ்வளவு என்பது யாருக்கும் தெரியாது.

நேற்று பேசலாம் என்று நினைத்தவரிடம் இன்று பேச முடியாமல் போகலாம்.

பிறகு செல்வோம் என்று நினைத்த இடத்திற்கு செல்ல முடியாமல் போகலாம்.

சொல்ல வேண்டும் என்று நினைத்த வார்த்தை சொல்லப்படாமல் போகலாம்.

அதனால்…

நேசிப்பவர்களை நேசிக்க வேண்டும்.
சந்திக்க வேண்டியவர்களை சந்திக்க வேண்டும்.
வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும்.

ஏனென்றால் ரஜினி சொன்னது போல…

“அடுத்த பெல் எப்போது அடிக்கும் என்று யாருக்கும் தெரியாது.”

பாரதிராஜாவும் பாக்யராஜும் திரையில் விட்டுச் சென்ற படைப்புகள் அவர்களை என்றும் வாழ வைக்கும்.

அவர்களை நினைவுகூர்ந்த ரஜினிகாந்தின் வார்த்தைகள்…

ஒரு நண்பனின் நினைவாகவும்,

ஒரு கலைஞனின் மரியாதையாகவும்,

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கைப் பாடமாகவும்…

நீண்ட காலம் நினைவில் நிற்கும்.

பாரதிராஜா… பாக்யராஜ்…
உங்கள் சினிமா முடிவடையவில்லை.
திரை இருக்கும் வரை, உங்கள் கதைகளும் இருக்கும்.

```