Aval Appadithaan (1978)

Rajinikanth aval appadithaan

Aval Appadithaan - Classic Movie Review

Aval Appadithan (1978) is not a typical Tamil film. Directed by C. Rudhraiya, this critically acclaimed classic explores relationships, gender perceptions, and the emotional scars carried by individuals. Featuring Sripriya, Kamal Haasan, and Rajinikanth in powerful roles, the film remains one of the boldest and most thought-provoking movies ever made in Tamil cinema.

The story revolves around Manju (Sripriya), a strong-willed and independent woman whose troubled past has shaped her cynical outlook on life and relationships. Arun (Kamal Haasan), a documentary filmmaker, becomes intrigued by her personality and gradually develops a deeper understanding of her struggles. Standing in contrast is Thyagu (Rajinikanth), Arun's friend, a charismatic advertising executive with a blunt and often controversial view of women and society.

Rajinikanth's portrayal of Thyagu is one of the highlights of the film. Unlike the heroic roles he later became famous for, Thyagu is complex, flawed, and unapologetically outspoken. Rajini delivers sharp dialogue with remarkable confidence, making the character both fascinating and frustrating. His conversations with Arun about love, marriage, and women form some of the film's most memorable moments.

One particularly striking scene occurs when Thyagu dismisses the idea of romantic love and argues that most human relationships are driven by selfish needs and desires. Rajinikanth's effortless dialogue delivery and body language elevate these lengthy conversations into compelling cinema. Even today, these scenes spark debate among viewers because of the contrasting ideologies represented by Thyagu and Arun.

Another standout sequence involves Manju opening up about her painful past. Rather than relying on melodrama, the film presents her experiences through honest conversations that reveal her emotional wounds and distrust of men. These scenes give the audience a deeper understanding of why she behaves the way she does, making her one of the most layered female characters in Tamil cinema.

The interaction between the three lead characters forms the backbone of the film. Arun represents compassion and understanding, Thyagu embodies cynicism and male chauvinism, while Manju stands as a woman determined to live life on her own terms. Their clashes create powerful dialogue-driven scenes that remain relevant even decades after the film's release.

Visually, the film stands apart from mainstream cinema of its era. Its documentary-style approach, realistic performances, and unconventional storytelling give it a unique identity. The screenplay avoids easy answers and challenges viewers to think about the social attitudes being portrayed.

For Rajinikanth fans, Aval Appadithan offers a rare opportunity to see the Superstar in an unconventional role during the early stages of his career. Though not the central character, Rajini leaves a lasting impact with his commanding screen presence and memorable dialogues. His performance as Thyagu remains one of the finest examples of his versatility as an actor.

Nearly five decades after its release, Aval Appadithan continues to be celebrated as a cult classic. Intelligent, daring, and far ahead of its time, it is a film that rewards repeated viewing and stands as one of the most important works in Tamil cinema history.

அவள் அப்படித்தான் (1978) – காலத்தை முந்திய ஒரு துணிச்சலான படைப்பு

அவள் அப்படித்தான் 1978 ஆம் ஆண்டு தீபாவளி வெளியீடாக வந்த தமிழ்த் திரைப்படம். அறிமுக இயக்குநர் சி. ருத்ரயா இயக்கிய இப்படம், தமிழ் சினிமாவில் வழக்கமான வணிகப் படங்களிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட அணுகுமுறையைக் கொண்டிருந்தது. ராகமஞ்சரி தயாரிப்பில் உருவான இப்படத்தில் ஸ்ரீப்ரியா, கமல்ஹாசன் மற்றும் ரஜினிகாந்த் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்திருந்தனர். இசையை இளையராஜா அமைத்திருந்தார்.

பெண்களின் மனநிலை, சமூகத்தின் பார்வை, காதல், ஏமாற்றம் மற்றும் ஆணாதிக்கம் போன்ற கருப்பொருட்களை மையமாகக் கொண்டு உருவான இப்படம், அக்காலத்தில் மிகவும் துணிச்சலான முயற்சியாகக் கருதப்பட்டது. இன்று கூட இது தமிழ் சினிமாவின் மிக முக்கியமான கல்ட் கிளாசிக் திரைப்படங்களில் ஒன்றாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

கதை

மஞ்சு (ஸ்ரீப்ரியா) சிறு வயதிலிருந்தே பல்வேறு மன உளைச்சல்களையும் ஏமாற்றங்களையும் சந்தித்து வளர்ந்த பெண். குடும்பச் சூழல், உறவினர்களின் தவறான நடத்தை மற்றும் காதல் தோல்விகள் அவளது வாழ்க்கையை ஆழமாக பாதித்துள்ளன. இதன் விளைவாக, ஆண்கள் மீது அவளுக்கு நம்பிக்கையின்மையும் வெறுப்பும் உருவாகியுள்ளது.

அவளது வாழ்க்கையில் இரண்டு ஆண்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றனர். ஒருவர் அருண் (கமல்ஹாசன்) – பெண்களைப் பற்றிய ஆவணப்படம் தயாரிக்கும், உணர்வுபூர்வமான மற்றும் நேர்மையான இளைஞர். மற்றொருவர் தியாகு (ரஜினிகாந்த்) – வெற்றிகரமான விளம்பர நிறுவன உரிமையாளர்; தன்னம்பிக்கை, திமிர் மற்றும் ஆணாதிக்க சிந்தனைகளின் உருவகமாக திகழ்பவர்.

அருணின் ஆவணப்படப் பணிக்காக மஞ்சு இணைக்கப்படுகிறாள். அவர்களுக்கிடையேயான உரையாடல்கள் மூலம் மஞ்சுவின் வாழ்க்கை, அவள் சந்தித்த துன்பங்கள் மற்றும் அவளது மனநிலையின் காரணங்கள் வெளிப்படுகின்றன. மஞ்சுவின் கதையை அறிந்த அருண் அவளைப் புரிந்துகொள்ள முயல்கிறார். ஆனால் தியாகு, மஞ்சுவைப் போன்ற பெண்களை நம்பக் கூடாது என்று எச்சரிக்கிறார்.

காலத்தை முந்திய உரையாடல்கள்

இந்த திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் உரையாடல்களே. தியாகு, அருண் மற்றும் மஞ்சு ஆகிய மூன்று கதாபாத்திரங்களின் சிந்தனைகள் ஒன்றுக்கொன்று நேர்மாறாக அமைந்துள்ளன. பெண்களின் சுதந்திரம், காதல், திருமணம் மற்றும் சமூகத்தின் இரட்டை நிலைப்பாடு குறித்து அவர்கள் நடத்தும் விவாதங்கள் இன்றும் பொருத்தமுடையதாக இருக்கின்றன.

குறிப்பாக தியாகு, காதல் என்பது ஒரு மாயை என்றும், பெண்களின் சுதந்திரம் சமூகத்திற்கு சவாலாக மாறும் என்றும் வாதிடும் காட்சிகள் பார்வையாளர்களை சிந்திக்க வைக்கின்றன. அதற்கு மாறாக அருண் மனிதநேயத்துடனும் புரிதலுடனும் மஞ்சுவை அணுகுகிறார். இந்த கருத்து மோதல்களே படத்தின் முக்கிய அம்சமாகும்.

ரஜினிகாந்தின் தியாகு

ரஜினிகாந்தின் திரைப்பயணத்தில் மிகவும் வித்தியாசமான கதாபாத்திரங்களில் ஒன்றாக தியாகு அமைந்துள்ளது. வழக்கமான நாயகனாக அல்லாமல், சமூகத்தில் நிலவும் ஆணாதிக்க மனநிலையை பிரதிபலிக்கும் மனிதராக அவர் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார்.

தியாகுவின் வசனங்கள் பல நேரங்களில் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தாலும், அவை கதையின் மைய விவாதங்களை முன்னெடுத்து செல்கின்றன. தனது தனித்துவமான நடிப்பு, வசன உச்சரிப்பு மற்றும் உடல் மொழி மூலம் ரஜினிகாந்த் அந்தக் கதாபாத்திரத்தை மறக்க முடியாததாக மாற்றியுள்ளார்.

ரஜினியின் ஆரம்பகால திரைப்படங்களில் அவரது நடிப்புத் திறனை முழுமையாக வெளிப்படுத்திய படங்களில் அவள் அப்படித்தான் முக்கிய இடம் பெறுகிறது.

ஸ்ரீப்ரியாவின் அசாதாரண நடிப்பு

இந்தப் படத்தின் உண்மையான மையம் மஞ்சு கதாபாத்திரம் தான். தனது கடந்தகால அனுபவங்களால் மனரீதியாக காயமடைந்த ஒரு பெண்ணின் வலியையும், கோபத்தையும், தனிமையையும் ஸ்ரீப்ரியா மிக இயல்பாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

மஞ்சு தனது சிறுவயது துன்பங்கள், தோல்வியடைந்த காதல் உறவுகள் மற்றும் ஆண்கள் மீதான அவநம்பிக்கையை அருணிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும் காட்சிகள் திரைப்படத்தின் உணர்வுபூர்வமான உச்சகட்டங்களாக அமைந்துள்ளன.

இந்த கதாபாத்திரத்திற்காக ஸ்ரீப்ரியா பெற்ற பாராட்டுகள் முற்றிலும் நியாயமானவை என்பதற்கு படம் முழுவதும் சான்றாக விளங்குகிறது.

மறக்க முடியாத இறுதிக்காட்சி

திரைப்படத்தின் இறுதிக்காட்சி தமிழ் சினிமாவின் மிகவும் பேசப்பட்ட முடிவுகளில் ஒன்றாகும். தியாகுவுக்கும் அருணுக்கும் இடையில் சிக்கிக் கொண்ட மஞ்சு, தனது வாழ்க்கைப் பயணத்தில் மீண்டும் தனிமையில் நிற்கிறாள்.

அவள் சாலையோரத்தில் தனியாக நிற்கும் அந்த இறுதித் தருணம், சமூகம் புரிந்து கொள்ளத் தவறும் பெண்களின் நிலையை குறியீடாக வெளிப்படுத்துகிறது. “அவள் அப்படித்தான்” என்ற தலைப்பின் உண்மையான அர்த்தம் அந்தக் காட்சியில்தான் முழுமையாக வெளிப்படுகிறது.

வெளியீடும் வரவேற்பும்

1978 அக்டோபர் 30 அன்று தீபாவளி வெளியீடாக வந்த இப்படம் ஆரம்பத்தில் வணிக ரீதியாக வெற்றி பெறவில்லை. சென்னை நகரில் சில திரையரங்குகளில் மட்டுமே வெளியிடப்பட்ட இந்த படம், பொதுமக்களிடையே உடனடி வரவேற்பைப் பெறவில்லை.

ஆனால் பின்னர் இயக்குநர்கள் பாரதிராஜா மற்றும் மிருணால் சென் உள்ளிட்ட பலர் இப்படத்தைப் பாராட்டியதைத் தொடர்ந்து, திரைப்பட ரசிகர்களிடையே புதிய கவனம் பெற்றது. காலப்போக்கில் இது ஒரு Cult Classic திரைப்படமாக உயர்ந்தது.

கமல்ஹாசனே பின்னாளில், “அவள் அப்படித்தான் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு கொரில்லா தாக்குதல் போன்றது” என்று குறிப்பிட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரங்கள்

1978 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு மாநில திரைப்பட விருதுகளில் சிறந்த படத்திற்கான இரண்டாம் பரிசைப் பெற்றது. ஒளிப்பதிவாளர்கள் நல்லுசாமி மற்றும் எம்.என். ஞானசேகரன் சிறந்த ஒளிப்பதிவுக்கான விருதைப் பெற்றனர். ஸ்ரீப்ரியா சிறந்த நடிகைக்கான சிறப்பு விருதையும் வென்றார்.

2013 ஆம் ஆண்டு CNN-IBN வெளியிட்ட இந்தியாவின் சிறந்த 100 திரைப்படங்களின் பட்டியலிலும் அவள் அப்படித்தான் இடம்பெற்றது.

அவள் அப்படித்தான் ஒரு திரைப்படம் மட்டுமல்ல; சமூகத்தின் மனநிலையை நேருக்கு நேர் கேள்வி கேட்கும் துணிச்சலான படைப்பு. ஸ்ரீப்ரியாவின் அபாரமான நடிப்பு, கமல்ஹாசனின் உணர்வுபூர்வமான கதாபாத்திரம் மற்றும் ரஜினிகாந்தின் வலுவான தியாகு ஆகியவை இப்படத்தை காலத்தால் அழியாத கிளாசிக்காக மாற்றியுள்ளன.

வெளியான காலத்தில் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளப்படாத இந்த திரைப்படம், இன்று தமிழ் சினிமாவின் மிக முக்கியமான படைப்புகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. தரமான தமிழ் சினிமாவை நேசிக்கும் அனைவரும் தவறாமல் பார்க்க வேண்டிய ஒரு அரிய படைப்பு இது.