Unn Kannil Neer Vazhinthaal(1985) - Rajinikanth Movie Review

உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் (1985) – திரைப்பட விமர்சனம்

ரஜினிகாந்த் – பாலு மகேந்திரா கூட்டணி: அழகான காட்சிகள், இனிய இசை… ஆனால் தடுமாறும் திரைக்கதை!

நேர்மையான காவல்துறை அதிகாரியான ரவி, ஊழல் நிறைந்த காவல்துறை அமைப்புக்கு எதிராகப் போராடும் கதையே உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால். வித்தியாசமான கதைக்களமும், ரஜினிகாந்த் – பாலு மகேந்திரா கூட்டணியும் படத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தின.

ஊட்டி பின்னணியில் பாலு மகேந்திராவின் ஒளிப்பதிவு படத்துக்கு அழகான தோற்றத்தைத் தருகிறது. ரஜினிகாந்தும் வழக்கமான மாஸ் பாணியைத் தவிர்த்து, இயல்பான நடிப்புடன் காட்சியளிக்கிறார். ஆனால் இந்த அம்சங்கள் மட்டும் படத்தை முழுமையாகக் காப்பாற்றவில்லை.

இளையராஜாவின் இசை படத்தின் சிறப்பம்சங்களில் ஒன்று. “மலரே மலரே” பாடலின் மென்மையும், “கண்ணில் என்ன” பாடலின் இனிமையும் மனதை வருடுகின்றன. மெல்லிய உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் இந்தப் பாடல்கள் படத்தின் சூழலுக்கு நன்றாகப் பொருந்துகின்றன. ஆனால் வி.கே. ராமசாமி இடம்பெறும் கவர்ச்சிப் பாடல் கதையின் ஓட்டத்துக்கும் படத்தின் மைய உணர்வுக்கும் பொருந்தாமல், வணிக அம்சத்துக்காகத் திணிக்கப்பட்டது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.

எனது பார்வையில், படத்தின் முக்கியக் குறை அதன் அணுகுமுறையில்தான் இருக்கிறது. ஒரு கதைக்குத் தேவையான நடிகர்களையும், அவர்களின் கதாபாத்திரங்களுக்கு ஏற்ற காட்சிகளையும் தேர்வு செய்வதே இயக்குநரின் முக்கியப் பணி. ரஜினிகாந்த் போன்ற பெரிய நட்சத்திரம் கால்ஷீட் கொடுத்துவிட்டார் என்பதற்காக, அவரை எப்படியாவது பயன்படுத்தி ஒரு படத்தை உருவாக்க முயல்வது நல்ல முடிவைத் தராது. இங்கே பாலு மகேந்திராவின் கதை சொல்லும் பாணியும் ரஜினிகாந்தின் நட்சத்திரப் பிம்பமும் முழுமையாக ஒன்றிணையவில்லை. இதனால் படம் எந்தத் திசையில் பயணிக்கிறது என்ற குழப்பம் ஏற்படுகிறது.

இறுதியாக: அழகான ஒளிப்பதிவு, இயல்பான ரஜினிகாந்த், இளையராஜாவின் இனிமையான பாடல்கள் என ரசிக்கக்கூடிய அம்சங்கள் இருந்தாலும், தெளிவான திரைக்கதையும் ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறையும் இல்லாததால் உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால் எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.

Un Kannil Neer Vazhindal (1985) – Movie Review

Rajinikanth, Balu Mahendra and a Beautiful Ooty Backdrop – An Unusual Combination That Didn't Quite Work

Released on 20 June 1985, Un Kannil Neer Vazhindal brought together Superstar Rajinikanth and acclaimed filmmaker Balu Mahendra. With Rajinikanth in the lead, Madhavi as the female lead and Ilaiyaraaja composing the music, the film had an interesting combination of talent. Yet, despite these strengths, it failed to make the expected impact at the box office, completing a theatrical run of around 75 days.

The Story – An Honest Cop Against a Corrupt System

Rajinikanth plays Ravi, an honest police officer whose life takes a difficult turn when Dharmaraj (Senthamarai) frames him in a false case, leading to his suspension. Refusing to accept the injustice, Ravi sets out to expose Dharmaraj's corruption and prove his innocence.

The story explores the misuse of authority and the hierarchical dynamics within the police force, particularly how senior officers can manipulate the system against their juniors. Alongside the central conflict, the film incorporates action, supporting characters and a romantic subplot involving Madhavi, adding a personal dimension to Ravi's struggle.

The premise offers scope for a compelling police drama, but the narrative takes its time to build momentum. While the first half establishes the characters and the circumstances surrounding Ravi, the pacing can feel slow. The groundwork does contribute to the later conflict, but the overall storytelling lacks the sustained grip needed to make the film truly engaging.

Rajinikanth – A Natural and Effortlessly Cool Presence

Rajinikanth appears as a police officer in a role that does not depend entirely on his trademark mannerisms or larger-than-life heroism. As Ravi, he brings a relatively restrained presence to the character, allowing the story to focus on his struggle against injustice.

His appearance and body language suit the film's setting particularly well. There is an effortless coolness to Rajinikanth here, and he looks comfortable rather than overly stylised. Unfortunately, the screenplay does not consistently provide him with the dramatic moments needed to turn this performance into one of his more memorable roles.

Balu Mahendra's Fabulous Cinematography

The film's biggest visual attraction is undoubtedly Balu Mahendra's cinematography. The scenic Ooty backdrop lends the film a refreshing atmosphere, while the natural lighting, compositions and outdoor visuals capture the surroundings beautifully.

Rajinikanth looks especially natural against these landscapes. Rather than constantly presenting him through exaggerated hero shots, the camera allows his personality to emerge organically. The combination of the cool hill-station setting and Balu Mahendra's distinctive visual sensibility gives the film an appeal that remains worth appreciating.

It is a reminder of Balu Mahendra's strength as a cinematographer: even when the screenplay loses momentum, the visuals can still hold our attention.

Madhavi and the Supporting Cast

Madhavi adds a romantic dimension to the narrative, helping balance the police drama with moments of personal emotion. Y. Gee. Mahendra, V. K. Ramasamy, Senthamarai and the other supporting actors contribute to the film's character-driven portions.

However, the characters and their interactions do not always develop into the kind of compelling dramatic material that the premise promises. The film has the ingredients for an engaging commercial entertainer, but they do not consistently come together.

Ilaiyaraaja's Music

Ilaiyaraaja's soundtrack is another important part of the film. The songs include “Enna Desamo”, “Ilamai Itho”, “Kannil Enna”, “Malare Malare”, “Moonu Vela Soru” and “Nethu Varai”, featuring playback singers such as K. J. Yesudas, Malaysia Vasudevan, S. P. Balasubrahmanyam, S. Janaki and Mano.

The soundtrack adds musical variety to the film, while Ilaiyaraaja's contribution remains a notable part of this collaboration between major talents of Tamil cinema.

Why Didn't the Film Work?

The disappointing outcome of Un Kannil Neer Vazhindal is particularly interesting because it brought together two distinctive talents: Rajinikanth, a major star with strong screen presence, and Balu Mahendra, a filmmaker celebrated for his visual storytelling.

However, having a great director and a popular star does not automatically guarantee a successful film. The story needs to sustain audience interest, the screenplay must maintain its pace, and the characters must leave a lasting impression. In this case, the slow narrative and lack of consistent dramatic engagement appear to have limited the film's impact.

Ultimately, this is neither the kind of Rajinikanth film that fully capitalises on his star power nor a Balu Mahendra film that completely showcases his storytelling strengths. The combination looks promising on paper, but the final result falls short of what one might expect from these two names.

Final Verdict

Un Kannil Neer Vazhindal remains an interesting but flawed entry in Rajinikanth's filmography. Its police-corruption theme offers potential, while Balu Mahendra's cinematography and the beautiful Ooty locations provide genuine visual appeal. Rajinikanth's natural screen presence is another plus.

Nevertheless, the slow pacing and less engaging narrative prevent the film from reaching its full potential. It is worth revisiting for its cinematography and its place in Rajinikanth's career, but it is understandable why the film did not achieve the success expected of this combination.

A visually beautiful film with an interesting premise, but one in which the story never quite catches fire.